Het verhaal: “met een tv boven je hoofd?”
Even mail checken dus. Hoeveel moeite zal ik vandaag doen voor mijn actie? Wordt het tijd om bedrijven te gaan mailen? Zijn er nog reacties over mijn weblog? Mijn oog valt op een binnengekomen mailtje met de raadselachtige titel ‘contact’.
“Hoi, kun je even contact met me opnemen. Graag met spoed.”
Het mailtje is van de NS. Dit kan maar één ding betekenen. Mijn verhaal heeft gewerkt, het is opgevallen en er is met enthousiasme op gereageerd. Ik bel naar de betreffende persoon en het verhaal wordt al snel duidelijk. De NS is bereid mijn reis met de trein naar turijn te sponsoren op de voorwaarde dat daar een actie tegenover komt te staan waaruit het spontane, assertieve en ludieke karakter van deze reis moet blijken. Zelfs daar is al over nagedacht bij de NS - zéér indrukwekkend, het is duidelijk dat men bij de NS weet hoe men op hoge snelheid moet werken 
- want het idee van ‘een tv boven je hoofd’ wordt geopperd.
Vanmiddag op Utrecht Centraal? Is de vraag. Even over nadenken dan maar. Maar een lange twijfel is er niet. Natuurlijk ga ik dit doen! En aldus sta ik enkele uren later op Station Utrecht Centraal met een pixman op mijn rug. Druk bezig met een ludieke actie om onze reis naar turijn te verdienen. Even daarvoor had ik al een interview met RTV Utrecht achter de rug. Op het station in Utrecht komt daar de Telegraaf bij. Voorpaginanieuws dacht ik eerst nog. Maar pagina 8 zou natuurlijk ook goed zijn…
Op perron 7 volg ik samen met een kleine 100 toeschouwers - die zijn gekomen voor de trein, voor de trein die vertraging heeft, en dus tv boven mijn hoofd kijken - de ploegenachtervolging. Nederland verliest. Maar ik heb gewonnen! En met een prominent artikel in de grootste krant van Nederland zal die woensdag 15 februari, en al dat wat nog komen gaat, een prachtig avontuur worden dat nooit vergeten zal worden!